Сайхан сэтгэлт залуу

    Сарын сүүлийн цалин буусан өдөр хадгалсан хэд дээрээ авсан хэдээ нийлүүлээд гал тогооны тавилга захиалахаар болж, компанийн дизайнеруудыг гэртээ дуудсан байлаа. Бэлэн мөнгөөр тооцоо хийнэ гэсэн болохоор сая орчим төгрөг бэлнээр аваад түрүүвчиндээ хийчихлээ. Хүмүүсийг ирэхийг хүлээх зуур цагийг ашиглан Нарантуул зах орж ариун цэврийн өрөөнд хэрэгтэй зүйлээ цуглуулахаар гарлаа. 

    Нарантуул захын зүүн хойд талд байрлах өргөтгөлөөр толгойгоо эргэтэл жаал явлаа. Агаар муутай орчин тул халуун ч гэж жигтэйхэн, энэ нь ийм тэр нь тийм гээд сонгох гэж хэрэндээ мунгинасаар нэгэн тасгийн өмнө очиж шалны шалавч аваад 12 000 төгрөгний худалдаа хийгээд бодсон зүйлгүй холдоод явлаа. Ямар хүнээс юу авсанаа  ч анзаарсангүй. Шалавч авах гэж байгаа болохоос хүн авах гэж байгаа биш дээ. 

    Ингээд халуун газраас ум хумгүй гаран захын зүүн талын гэр ахуйн бараа худалдаалдаг газраар арваад минут эргэлдлээ. Нэг хүн хойноос “ Хөөе, хөөе” гэх шиг. Би ч анзаарсангүй, дахин “хөөе эмэгтэй” гээд бараг хажууд ирээд дуудахад нь эргээд хартал өндөр, цайвар царайтай залуу их гүйсэн бололтой байдгаараа амьсгаадчихсан “Чи түрүүвчээ манай лангуун дээр орхиод явсан байна ш дээ, май, түрүүвчээ ав. Би дотор нь байгаа мөнгийг тоолох нь байтугай үзээчгүй шүү.” гэдэг юм байна. Тэр хэсэгхэн хугацаанд би шооконд орчихов. Мартсан түрүүвчээ олсон биш, алдсан юм шиг мэдрэмжийг мэдрээд айх сандрах, өөрийгөө зэмлэх, харамсах бас баярлах тийм олон сонин мэдрэмжүүд зэрэг зэрэг төрөөд сайхан сэтгэлтэй залууд “Баярлалаа” ч гэж хэлж чадалгүй явуулсан даа. 

    Алдсан хүн арван тамтай гэж. Хэрэв тийм сайхан сэтгэлтэй, хүн чанараа алдаагүй, үнэнч нэгэнтэй таараагүй бол хөөрхий би гэдэг хүн сарын цалингаа салхинд хийсгээд сэтгэл гундуухан хэдэн өдөр явах байсан биз. Жижиг ч бай, том ч бай өөрийн гэсэн ямар нэгэн зүйлээ хаяна, алдана гэдэг харамсалтай л байдаг. 

    Бусдын төлөө гэсэн чин сэтгэлтэй, ийм сайн залуус бидний үед бидний дунд байгаад баяртай байна. Яг надад хандсан шигээ, магадгүй түүнээс ч илүүгээр сайхан сэтгэлт залуу гэр бүл, найз нөхөд, хамт олондоо ханддаг байх даа гэж бодохоор бахархмаар. Одоо цагт хүний юмыг хүнд нь буцааж өгөх байтугай, улаан цайм хүний юмыг өөрийн юм шиг авчихдаг хүмүүс олон болсон үе. 

    Гэр ахуйн зүйл худалдаж авах болвол дандаа сайхан сэтгэлтэй залуугийн тасгаас авна даа гэсэн бодол надад тухайн үед төрж байсан ч “Баярлалаа” гэж хэлж амжилгүй буцаасандаа ичээд дахин тэр тасгаар очоогүй. Хүн гэдэг аугаа хэрнээ бас ямар өчүүхэн юм бэ.