Үрээ тэвэрсэн ээж бүрийг бурхантай зүйрлье

Үрээ тэвэрсэн ээж бүрийг бурхантай зүйрлье
Өөрөө би нялхсын сэвлэг үнэрлээгүй байж
Өнийн хорвоод зовлоо гэж гомдоллож
Өнчин нулимсанд сормуусаа буулгахаа азная


Үнэхээр би хязгааргүй хайраар амилж
Үндэс цэцэг болж сэтгэл зүрхнээс ургаад
Үүрдийн хэлхээгээр заяагдсан болохоор
Үзэсгэлэн гоо ээжийгээ магтан биширье

Үрээ тэвэрсэн ээж бүрийг бурхантай зүйрлье
Өөрөө би эх хүн болж нойроо хугаслаагүй байж
Өвлийн жаварт жиндэхийн төдий няцаж
Өчнөөн зовлон тоочихоо түр азная


Өр нимгэн энэрэл, халамжаар тэтгүүлж
Өнийн энэ хорвоод хүн болсоны учир
Үнэнч хайрын гоёмсог шигтгээ болж
Өөдрөг итгэлийн галаар гэрэлтэж явъя


Э.Үржинханд