Х.Болор-Эрдэнэ: “Болор шаахай” өгүүллэг

Аав нь Германаас ирсэн болор шаахайтай охидтой би урьдынхаараа хамт явж болох болов уу? Болор шаахайтай охид онгоц шиг л нисээд явчихдаг байх даа. Би газраар, тэд тэнгэрээр явах нь. Хамаатны охидын аав хэзээ ч уурладаггvй. Ийм аавыг тэд хаанаас авсан юм бол?”
…Нар
дээр манджээ. Тэр хоёрын Германаас ирсэн аав намайг дуудсан гэнэ. “Эмээ, би
эргэж ирээд цайгаа ууяа!” Автобусаар явахад дэндvv удаад байв. Буугаад тэднийх
рvv гvйлээ. “Надад болор шаахай єгєх болов уу?” Гялтганасан хар шаахай.
Амьдралдаа vзээгvй энэ гоё шаахайг тэр аав надад Германаас авчирсан гэнэ.
Томдсон оймсныхоо vзvvрийг нугалаад гялгар шаахайг хєлдєє углахад хоншоорт нь миний хамар харагдана. “Германаас авчирсан энэ болор шаахай одоо минийх.”
-Хуруу чинь тулаад байна. Багадчихаж дээ. Тэр хоёрын ээж миний шаахайг хайр найргvй хатгахдаа ийн vглэнэ. “Vгvй ээ, багадаагvй, багадаагvй. Яг таарч байгаа”. Тэд миний шаахайг авчих гээд байх шиг санагдахад би тэндээс яаран гvйж гарлаа.
-Vгvй
ээ, багадаагvй, багадаагvй. Цэврvv vсэрч энд тэндгvй хорссор байгаа хєлєє
бусдаас нуун байж би гурав хоног ийнхvv шивэгнэлээ. "Гутлаа тайл" гэж
загнасан хамгийн хайртай эмээгээ хvртэл vзэн ядна. “Миний шаахай миний хєлд яг
таарч байгаа.
"Зүрхэнд
үйлдвэрлэв" номноос.

Бүсгүйчүүддээ долоо хоног бүр зохиолч Х.Болор-Эрдэнэ-ий өгүүллэгүүдээс цувралаар хүргэх болно.
