Эмээдээ хэлсэн үг

Гадаа бороо орж байна. Эмээ минь тэнгэртэй ханьсан хаана уйлж суугаа юм бол доо. Өвөөг тэнгэрт халихад нь цурхиран уйлж байснаас нь өөр нүднээсээ нулимс гаргаж байхыг хараагүй юмсан. Харин өнөөдөр миний хэлсэн үгнээс болоод ганц дусал нулимсаа барьж ядахдаа гараад явчихлаа.
Бороо орсон өдөр бүр эмээ минь будаатай цай чанаж өгдөгсөн. Бага байхад бороонд шалба норчихоод тогтсон усыг нь туучиж тоглоно. 
Нил шавар шавхай болчихсон гэртээ гүйн ороход эмээ минь будаатай цай чанаад л сууж байдаг байлаа. Бороотой өдрийн цайны сайхныг юутай ч зүйрлэмээр юм дээ.  Нэг л сайхан.
Би нэг дүүтэй. Бид хоёр эмээгийн хүүхдүүд л дээ. Эмээ дүүд минь маш их хайртай. Дүү минь буруутай байсан ч намайг л загнана. Гэрийн ойр зуурын ажлыг би л хийж, чадахгүй бол загнуулна. Анх гурил зуурч, элдэхийг заана гээд өдөржин гурил элдүүлж билээ. Гар хуруунд наалдсан нялцгай зуурсан гурилаа элдэхдээ дөрвөлжин, гурвалжин болгон элдэж, энд тэнд нь урж цоолоод тэрнийгээ дахиад л базаж нухаад дарайж хатуу болтол нь элдэж байж сурсан даа. Гарын алга час улаан болчихоод тэсхийн аргагүй загатнаж, майжих тусам улам гар халуу дүүгэнэ.  Цагаан сар болгоноор дээл оёхдоо надаар хаваас хийлгэж, товч шилбээ хадуулдаг байсан юм. Тэрэнд нь би хичнээн дургүй байсан гээч. Заримдаа ором гартал ороолгуулаад орь дуу тавин уйлдагсан. Намайг загнах болгонд нь надад дургүйдээ ингэж  байна гэж боддог байлаа. Гэхдээ энэ дэндүү том эндүүрэл байсан юм.
Хоолоо яаж идэх, хөлөө яаж суух гээд л энгийнээс эхлээд хэцүү олон зүйлийг надад зааж өгдөг байж. Би түүнийг нь үглэж, яншлаа хэмээн дургүйлхэж байсан ч эмээ минь намайг амьдралд сургасаар,  бүх л зүйлийг өөрөөсөө харамлан байж бидэнд өгсөөр л байсан. Дүү бид хоёр буузны маханд дуртай гэж жигтэйхэн.

Тэгээд ч тэр үү эмээ минь бүх махыг нь бидэнд өгөөд өөрөө гурилыг нь идэж суудагсан. Самар чөмөхдөө голоор нь тас хазаад ястай нь идчихдэг надад бахиар ясыг нь хагалаад чөмгийг нь өгнө.  Хэдэн хувцасыг минь гараа хорстол угааж суусан эмээгээ өнөөдөр ч тэгэх ёстой юм шиг бодож суугаа би юутай хөөрхийлөлтэй вэ. Эмээ минь байгаагүй бол өнөөдрийн би байгаа ч уу үгүй ч үү.
 Үр хүүхдийнхээ хөлд өөрийгөө дэвсэж, буруугүй атлаа буруутан болж, хийгээгүй атлаа хийсэн болдог эмээ минь таныхаа ачийг хариулаж чадахгүй л явна даа би.  
 Гадаа бороо орсоор л... Бороотой өдөр бүр эмээгийнхээ будаатай цайг дандаа л ууж сууснаас биш ганц ч удаа өөрөө чанаж өгөөгүй юм байна. Ядаж өнөөдөр ч болов эмээдээ будаатай цай чанаж өгье. Хаалга дуугарч байна. Эмээ бололтой.
Биднийг нандигнан хайрлаж өсгөсөн ойр дотны хүмүүсээ хэрэггүй муу үгээр сэтгэл зүрхийг нь бүү өвтгөөрэй хүмүүсээ.